Woensdagavond 20 mei kwamen ruim dertig mensen samen om te spreken over wat we deze weken meemaken en hoe we als kerk iets kunnen betekenen. We sloten de avond af met gebed. Tijdens de avond werden gevoelens gedeeld van onrust, machteloosheid, schaamte en polarisatie. Er leeft frustratie over het handelen van de overheid en over de verharding van het maatschappelijke gesprek, zelfs tot op het schoolplein. Tegelijkertijd werd nadrukkelijk benoemd dat asielzoekers zelf niet als het probleem worden gezien. Er was ook aandacht voor hun moeilijke omstandigheden: gebrek aan werk, perspectief en goede voorzieningen.
In de gesprekken zochten we naar manieren waarop we als kerk concreet aanwezig kunnen zijn. Inmiddels hangt de vlag ‘Met elkaar, voor elkaar’ als zichtbare herinnering aan wat belangrijk is voor ons allemaal. De diaconie organiseert op 31 mei een talenten-inzameling en er is een eerste ingezonden brief geschreven voor de lokale kranten.
Ook werd benadrukt dat we in appgroepen terughoudend moeten zijn met discussies en vooral praktische hulpvragen moeten delen. Dat gebeurt al: er is vraag naar fietsen en gemeenteleden hebben die beschikbaar gesteld. Er werd gedacht aan een informatieavond met het COA, ontmoetingen met vluchtelingen, ook met onze kerkelijke jongeren.
