De laatste jaren kom ik in mijn literatuur voortdurend de naam van Simone Weil (1909-1943) tegen.
Nieuwsgierig geworden heb ik onlangs een mooi boek over haar gelezen van Frits de Lange: ‘In alles tot het uiterste. Leven en denken van Simone Weil’.
Vorige maand verscheen een nieuwe vertaling van enkele van haar teksten onder de hoogst actuele titel ‘Europa heeft bezieling nodig’. Al snel stuitte ik hierin op een gedachte die ik ken uit de Joodse mystiek: ‘De Schepping is van de kant van God geen daad van expansie van zichzelf, maar van terugtrekking, van afstand doen’.
Had ze soms de Kabbalah gelezen, waar dezelfde gedachte voorkomt?
Bij bijna elke bladzij moet ik ergens een uitroepteken zetten, bijvoorbeeld waar ze zegt dat barmhartigheid en rechtvaardigheid niet los van elkaar gezien mogen worden.
Misschien moet ik komend seizoen maar iets met Simone Weil gaan doen, al is het maar in één kleine bijeenkomst?
Kan de moeite waard zijn.
Erik van Halsema
