Veertigdagentijd ‘In de woestijn’

Veertigdagentijd ‘In de woestijn’

De Lichtbron trekt dit jaar de woestijn in, op weg naar Pasen. De woestijn, een onherbergzame plek. Dor en doods, uitzichtloos, maar ook louterend. We lezen verhalen over het volk Israël wat zichzelf tegenkomt in de woestijn, veertig jaren lang. In alle ellende die ze tegenkomen (honger, dorst, desillusie, wantrouwen) voorziet God met Zijn goedheid. Wij lopen mee en komen zo, aan de hand van deze eeuwenoude verhalen, onze eigen uitdagingen tegen. In onze eigen dorre woestijn zien we de ellende in van onze tijd in de ogen, maar zoeken we ook naar dat vertrouwen en de hoop op God die ons niet loslaat, en ons aanspoort verder te wandelen, met de ogen gericht op de bloeiende tuin van Pasen.

Met vereende krachten hebben gemeenteleden samen met de predikanten de Veertigdagentijd voorbereid. Zo is er een Woestijnlied geschreven, iedere week leest u hier in de nieuwsbrief het nieuwste couplet. Er is een Verbeelding gemaakt van de woestijn, voor tijdens het kindermoment. Er zijn toepasselijke liederen gevonden, en acclamaties en gebedspunten verzameld. Ook zijn er voor kinderen én volwassen ‘challenges’ geformuleerd, die passen bij de woestijnverhalen. Door samen deze uitdagingen aan te gaan, doen we aan vasten: we onthouden onszelf iets om daardoor verrijkt te worden.

Doet u mee?

Aswoensdag 5 maart

In de Aswoensdagviering maken we een begin met de veertigdagentijd, een periode van inkeer en bezinning. Buiten worden takjes verbrand tot as. Als je zelf wat (droge) takjes, eventueel van de palmpaasstok van vorig jaar, mee wilt nemen, kom dan wel op tijd, zo’n
kwartier voordat de viering aanvangt.

Binnen maken we een begin met het thema ‘In de woestijn’ dat leidend zal zijn in de komende voorbereidingstijd voor Pasen. Wie wil kan een askruisje ontvangen, dat wordt getekend op het voorhoofd.

Zondag 16 maart - 40dagen II In de woestijn - water uit de rots

We vervolgen onze weg met het volk Israël door de woestijn. Als ze hun tenten opslaan in Refidim blijkt daar geen water te zijn. Die tenten keren terug in de evangelielezing in het verhaal over de verheerlijking op de berg. Petrus stelt daar voor om drie tenten op te slaan, één voor Jezus, één voor Mozes en één voor Elia.

In deze dienst zullen we ons concentreren op het thema ‘dorst’. Ook meer overdrachtelijk over dorsten naar Gods aanwezigheid in ons leven. We kunnen deze dienst hierbij zien als één grote gezongen liturgie, van het wachten op God zoals verwoord in Psalm 25 via de vertaling van Sytze de Vries van het prachtige lied ‘Be still’ (waarin wij het zijn die Gods tempel mogen worden!) naar een lied uit Taizé waarin we zoeken naar levend water. Om dan na de verkondiging samen met de voorzangers uit het oeuvre van Huub Oosterhuis te zingen over ons diep verlangen naar vrijheid, geschonken door God. Dan is onze dorst gelest en vervolgen we onze weg door de woestijn van onze wereld.

Zondag 30 maart - 40dagen IV Zondag Laetare

De naam van deze zondag is ‘Laetare’. Dat betekent: ‘Verheug u!’. Een woord, ontleend aan de Latijnse vertaling van Jesaja 66:10. Hadden we een roze antependium gehad dan was dat gebruikt: een mengsel van paars en wit waarmee aangeduid is dat het Paaslicht halverwege de Veertigdagentijd al wat doorbreekt
We vervolgen de lezingen uit Exodus en zijn aangekomen bij het verhaal over het gouden kalf. Hoe valt dat te verbinden met ‘Laetare’? Misschien wel doordat, net als in de evangelielezing uit Lucas 15, het volk toch verder mag. De Eeuwige gaat door met ons, tegen al onze vlucht, traagheid etc in. Reden tot vreugde genoeg!

Zondag 13 april maart - 40dagen VI Palmpasen

Als er iets is dat je kunt oefenen en leren in de woestijn, dan is het wel het besef en het vertrouwen dat God geeft wat we nodig hebben. Bewaar dat verkregen inzicht, houdt Mozes het volk Israël voor aan de grens van het land van melk en honing en uitspruitend groen. Wordt niet hoogmoedig, ga niet denken: ‘Al onze voorspoed hebben we op eigen kracht verworven.’

Met eenzelfde instelling rijdt Jezus Jeruzalem binnen, niet hoog te paard, maar laag op een ezel, zachtmoedig, dichtbij wie leven aan de onderkant.

De kinderen houden een Palmpaasoptocht in de kerk.

Verbeelding van de week: in de droogte van de woestijn ziet het volk de eerste groene planten verschijnen, voorboden van het Beloofde Land wat nu steeds meer in zicht komt.