In de Bethlehemkerk is een nieuwe expositie te zien met werken van Olga Streutker.
Olga Streutker (1971) studeerde in 1995 af aan de Educatieve Faculteit van de Hogeschool Gelderland, afdeling Tekenen in Nijmegen. Deze ‘handen’ zijn haar afstudeeropdracht. Ze zocht hierbij bewust naar meer diepgang. Ook wilde ze niet alleen abstract werken.
Voor haar onderwerp kwam ze uit bij het lijden van Jezus. De lijdensweg van Christus is in de kunstgeschiedenis al vele malen afgebeeld. Olga heeft dit vanuit haar eigen geloofsovertuiging op een meer eigentijdse manier willen doen. In de fase van het schetsen werd het haar duidelijk dat ze de verschillende momenten in de lijdensweg kon reduceren tot alleen de expressie van de handen. In hun handen drukken mensen zichzelf en hun bedoelingen uit.
De uiteindelijke ontwerpen zijn uitgevoerd met acrylverf op grote houten panelen. De felle kleuren passen gevoelsmatig bij het heftige lijdensverhaal. In alle ‘handen’ van Jezus is de kleur rood (=liefde en pijn) verwerkt. Er zijn twee handen (nrs. 2 en 3) die niet van Jezus zijn; daarin ontbreekt het rood. Er zit ook een lijn in de opbouw van de kleurcontrasten De kruisiging is uitgevoerd in rood-groen: het grootste contrast tussen kleuren dat er bestaat.
Maar hier houdt het verhaal van Pasen niet op. Hoewel de Opstanding officieel in de kunstgeschiedenis geen deel uitmaakt van een ‘kruiswegstatie’ heeft Olga er bewust voor gekozen deze in de serie op te nemen. ‘De Opstanding’ heeft een veel rustiger uitstraling. Het vormt en verwijzing naar de toekomst, een belofte voor betere tijden.
Toelichting bij de schilderijen
1. Het laatste avondmaal – Het breken van het brood
2. Het verraad – Judas’ hand met zilverlingen
3. De berechting – Het volk roept: “kruisig hem! kruisig hem!”
4. Christus wordt bespot – Een afwerend gebaar, de hand wordt ter bescherming naar het gezicht gebracht. Delen van de doornenkroon zijn zichtbaar
5. Het dragen van het kruis – De hand om de balk van het kruis. Er spreekt zowel vermoeidheid als berusting uit
6. De kruisiging
7. De opstanding – Een verwijzing naar de toekomst, een belofte voor betere tijden, een zegenend gebaar. De plek waar de nagel heeft gezeten is zichtbaar.
